De Wet van Murphy bestaat niet
Wat betekent de Wet van Murphy: “Als iets fout kan gaan, gaat het fout”.
Op zaterdag 12 november moest MN en W 1 om 14.20 uur haar eerste wedstrijd spelen in de zaalcompetitie. Vorig seizoen is MN en W 1 door een beslissingswedstrijd gedegradeerd naar de 4e klas. Dus nieuwe ronden, nieuwe kansen.
Om 12.45 uur vertrok de ploeg uit Hijum. Bij Rinsumageest werd de eerste obstakel een feit. De elektrische auto van de familie Hoekstra gaf aan niet verder te willen. Dit was het begin van de Wet van Murphy. Hoekstra senior had vorig weekend een nieuw camperbusje gekocht en kwam als redder in nood de auto omruilen, zodat de MN en W’ers de rit weer snel konden voortzetten. Nog voordat de TomTom op de telefoon ingesteld kon worden, werd de eerste afslag al gemist. Maar de TomTom gaf aan, dat er een alternatieve route was die 1 minuut langer duurde.
Bij het ingaan van de alternatieve route ontstond obstakel twee. Een weg waarbij het wegdek eruit was gehaald. Dus met het nieuwe camperbusje van pa vervolgende de MN en W’ers de route als of ze in een 4×4 auto zaten. Op deze route was obstakel nummer drie al in volle gang. Een groep koeien die van het land naar de stal moesten lopen, blokkeerden de weg. Tik-tak-tik-tak ging er vervolgens door de kopjes van de MN en W’ers.
Nadat dit obstakel overwonnen was, waren we inmiddels klaar voor het volgende obstakel. Ra-ra wat zou de volgende obstakel kunnen zijn? Tuurlijk, achteraan in de rij sluiten voor een overstekende (ontiegelijk langzaam rijdende) trein. Weer waren er kostbare minuten vervlogen. Natuurlijk hadden we nog niet stil gestaan voor een openstaande brug. Dat werd dan ook obstakel nummer vijf. Ach, zoveel tijd zou een bootje toch niet duren? Helaas bleek het niet om een bootje te gaan, maar om twee grote vrachtschepen. Inmiddels was het een feit dat MN en W te laat voor de wedstrijd zou komen. Hier kon men niet te lang bij stil blijven staan, want obstakel nummer zes moest nog overwonnen worden. Een paar meter voordat Zuidhorn in zicht was, had de TomTom geen bereik meer en gingen weer kostbare minuten verloren. Maar MN en W’ers zouden geen MN en W’ers zijn, als ze ook dit weer wisten te overwinnen.
Uiteindelijk had de rit een kleine twee uren geduurd en had de wedstrijd al een kwartier onderweg moeten zijn. Deze slechte voorbereiding was natuurlijk een voorbode voor de wedstrijd. De opstelling werd snel verteld: Tycho, Aad, Hilde en Rinske in een vak. In het andere vak: Arjen, Jetze, Maaike en Sanne. Ylse was bereidt om als wissel mee te gaan. Binnen 5 minuten was de stand 6-1 voor Zunobri. Hoe kon het ook anders, elk schot van de tegenstander ging door het mandje. Echter bleek dit het keer punt op de dag te zijn. Door over verschillende personen te scoren kon MN en W goed mee blijven doen en werd er een stand op 9-9 genoteerd. Er werd om en om gescoord en zo werd er gerust bij een stand van 15-14.
Normaal gesproken scoren de Hijumers maar 14 doelpunten in een hele wedstrijd. Maar ja, een normale dag was dit al lang niet meer. In de tweede helft gingen beide teams vrolijk verder met scoren. Bij een stand van 22-22 was het de laatste tien minuten dat MN en W toesloeg. Er werd eindelijk een gat geslagen naar 22-26 en dit was de genade slag voor Zunobri die ze niet meer te boven konden komen. Er werd uiteindelijk een eindstand genoteerd van maar liefst 23-28.
Voor de toeschouwer was het een zeer aantrekkelijke wedstrijd om naar te kijken.
Normaal is het creëren van kans niet het moeilijkste voor MN en W, maar het afmaken van de kansen bleek altijd wel lastig te zijn. Deze wedstrijd liet MN en W zien dat ze wel degelijk de kansen konden afmaken.
Tot slot kunnen we zeggen dat de Wet van Murphy niet bestaat. Alles ging op de dag fout en zat tegen, maar uiteindelijk is het de aanhouder die wint en ging het belangrijkste goed: Met plezier de overwinning binnen halen!
Met complimenten van de aanvoerder.